Avignon

    Avignon City

    Meer bezoeken en attracties voor: Themes: ,

    Adres

    stad

    Avignon

    Postcode

    84000

    Kaart


    Beschrijving

    De Rocher des Doms, die een soort natuurlijk fort vormt, is het eerste woongebied van Avignon. Hier werd een neolithische gedenksteen in de vorm van een mens en een zonnesymbool teruggevonden. De naam Avignon is afkomstig van het woord “Aouenion” van de Cavares, dat waarschijnlijk “stad van de woeste wind of heerser van de rivier” betekent. In 121 voor Christus nemen de Romeinen Avignon in en noemen het “Avenio”. In de loop van de Ie eeuw wordt er een belangrijke stad gebouwd, met een tempel gewijd aan Tiberius en Drusus de Jongere, termen, een triomfboog en vooral belangrijke winkels gelegen vlak bij de rivier in een laan geflankeerd door Korintische zuilen. Van de invallen van de Barbaren tot de bestormingen van de Saracenen in de VIIIᵉ eeuw blijft het leven in Avignon geconcentreerd rond de Rocher des Doms. In de XIIᵉ eeuw wordt Avignon opnieuw een welvarende stad die omringd wordt door dubbele stadswallen en diepe grachten. De havens die op de oever van de rivier werden aangelegd, behoren tot de belangrijke families die er een deel van hun inkomsten uit opstrijken. Op de voormalige kaap van de Rocher des Doms draaien de wieken van de windmolens en worden talrijke gebouwen opgetrokken: de Notre Dame des Doms-kathedraal en ernaast de Sainte Anne-kapel, de doopkapel en het bisschopspaleis dat de episcopale macht verzekert. Aan de voet van de rots is de stad die in parochies is opgedeeld, vol van het rumoer van de handelaarszaken en de werkplaatsen van de ambachtslui. Dankzij een handvest verkregen van het Heilige Roomse rijk wordt de stad onafhankelijk, kan ze zelf munten slaan en een leger onderhouden. In de XIIIᵉ eeuw start de bouw van de beroemde Pont d’Avignon. Maar het is ook een woelige periode want de stad blijft trouw aan haar opperleenheer, de graaf van Toulouse, die de Katharen welgezind is. Lodewijk VIII, koning van Frankrijk, belegert de stad en verzwakt haar bescherming doordat hij de omwalling gedeeltelijk vernielt. Avignon wordt vervolgens onder de voogdij geplaatst van Karel II van Anjou, graaf van de Provence en koning van Napels. Het lot van de stad krijgt een nieuwe wending aan het begin van de XIVᵉ eeuw, wanneer in maart 1309 de paus uit Bordeaux, Clemens V, en zijn kardinalen plechtig Avignon intrekken. Deze gebeurtenis betekent het startschot voor een roemrijke periode waarin gedurende ongeveer één eeuw zeven Franse pausen elkaar opvolgen. Paus Benedictus XII (1334-1342) bevestigt de intrek van de pausen in Avignon door een eerste residentieel paleis op te richten. De roem en de pracht en praal van het pausdom in Avignon bereikt zijn hoogtepunt onder het pausschap van Clemens VI (1342-1352). Hij bouwt aan het paleis van Benedictus XII twee nieuwe vleugels die het paleis de vorm geven zoals we die nu kennen. Hij ontwikkelt in Avignon een schitterend brandpunt van Europese kunst en cultuur. Hij koopt Avignon voor 80 000 gouden florijnen terug van koningin Johanna van Napels, gravin van de Provence. Naast het pausenpaleis vertegenwoordigen 25 kardinaalspaleizen, 7 nieuwe kerken en kloosters voor de bedelorden, de voorspoed en de praal van de stad die beschermd werd door nieuwe stadswallen. Als hoofdstad van het christendom zowel op geestelijk, politiek als cultureel vlak, wordt Avignon één van de drukst bewoonde steden van het middeleeuwse Westen. Deze welvaart komt de intellectuele en artistieke wereld ten goede. Dankzij de vaart die het mecenaat van de soevereine pausen nam, kunnen de Scholen voor Franco-Italiaanse Schilderkunst zich ontwikkelen in de XVᵉ en XVIᵉ eeuw. De beroemde “Ecole d’Avignon” zal meesterwerken voortbrengen zoals La Piéta van Enguerrand Quarton (tentoongesteld in het Louvre-museum). Na het vertrek van de pausen, wordt Avignon beheerd door legaten die door de paus benoemd werden, en daarna door vice-legaten. In de XVIIᵉ en XVIIIᵉ eeuw geniet Avignon van haar positie als enclave in het koninkrijk om een bloeiende economie uit te bouwen dankzij de zijde- en katoenindustrie: de beroemde “indiennes” (typische Provençaalse gekleurde stoffen die “indiennes” worden genoemd). Het is dan ook in die tijd dat de oude gebouwen uit hout plaatsmaken voor de mooie bewerkte voorgevels van de voorname herenhuizen die de nieuwe straten van de stad sieren. In de XIXᵉ eeuw wordt Avignon een administratief centrum dat vooral gewijd is aan de landbouwproductie: de meekrap-plant, zijderupsen… Ze wordt opnieuw een belangrijke bron van cultuur dankzij de wens van enkele mannen, de félibre genaamd, die van de stad het centrum maken van de Provençaalse renaissance. Théodore Aubanel, Joseph Roumanille en vooral Frédéric Mistral van wie het werk bekroond werd met de Nobelprijs voor de Literatuur in 1904, zorgden ervoor dat de Provençaalse cultuur in de hele wereld beroemd werd. Vandaag is de stad een belangrijke culturele en toeristische bestemming dankzij haar uitzonderlijke monumenten en musea die haar het label “werelderfgoed” van de UNESCO bezorgd hebben en dankzij haar festival dat het belangrijkste theaterfestival is in de wereld.


    PRAKTISCHE INFORMATIE

    Tariefinformatie

    gratis

    Reviews (0)

    Reviews


    Er zijn nog geen reviews.

    Be the first to review “Avignon City”